Geldigime hala inanmak istemiyorum. Inkarin faydasi yok ben isinde cok ciddi bi' oyuncuyum! Gectigimiz bir ay 'Ya ne kadar hizli geciyor ya inanamiyorum. Daha duzenim bile oturmadi. O kadar az oldu geleli.' tarzi cumlelerle gecmis olsa da.. Bu cumlenin devami yok. Cunku ben kendimi kandirabiliyorum. Yani gercekten kanmis durumdayim burda yarattigim izlenime. Yok ozlemiyorum. Hayir burdan bikmadim. Gercekten yiyecek de bir suru sey bulabiliyorum.
Sadece dort ders aliyorum. 16 kredi. Evet, almayi planladigim 24 kredinin yaninda gercekten de hic birsey. Fakat bana yeter ki ders olsun.. Zor iste kardesim! Takip etmek, duzenli olmak, sorumlu ve motive olmak gerekiyor islerin yolunda gitmesi icin. Ben bu ozellikleri tasiyabilir miyim bilmiyorum. Yine de basarabilecek olsam bile; saydiklarimin hepsi farkindalik demek. Aci cekiyor olmam gerektiginin farkindaligini getirecekler. OLMAZ. Kabullenmiyorum. Dahasi bak cok da guzel bir baska repligim var bu noktada; "Derslerimin hepsi oyle ya da boyle ortadogu. Surekli bir ortadogu insani mantalitesinde olmak, onlari okumak ve calismak ilkokulun ilk senesinde bile 4-5 degisik dersi olan insana pek bi' bayik geliyor arkadasim yaaa!". Ortadogu uzmanligi calisan bir akademigin sozleri olmamali bunlar. Ama kabul edin inandirici. Misal; ben kendime inanmis durumdayim.
Sigarayi biraktim gun saymiyorum. Sevgilimi biraktim gun saymiyorum. NAH SAYMIYORUM! Ya ben kendimle dalga geciyorum iyi mi?! Simdi ilk hedef ekim sonunu gormek. Hi-him, evet. Cabuk geciyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder